1.9 Spacer z perspektywy


#

Celem doświadczenia jest spojrzenie na wycinek przestrzeni (np. podwórze, fragment ulicy czy choćby pomieszczenie) z trzech różnych perspektyw – ważne jednak, aby nie ujawniać tego założenia osobom uczestniczącym. Sytuacja wymaga od nich zaufania i wykonania zadania, którego celu nie znają od początku.

Zacznij od podzielenia grupy na trzy mniejsze zespoły. Każda podgrupa otrzymuje wydrukowaną instrukcję przygotowania oprowadzania z określonej perspektywy (np. z perspektywy osób w określonym wieku czy o określonym pochodzeniu, o określonych poglądach, ale też np. z perspektywy istot niebędących ludźmi), a więc wejścia we wskazaną w ćwiczeniu rolę. Każda grupa przygotowuje oprowadzanie dla reszty grupy z wykorzystaniem języka, gestów, strategii charakterystycznych dla danej konwencji. 

W trakcie „Szkoły patrzenia” działanie polegało na przygotowaniu oprowadzania po terenie Fortu Mokotów w Warszawie. Zespoły miały za zadanie wejść w konwencję artystów/artystek, badaczy/badaczek lub edukatorów/edukatorek.

Ćwiczenie jest otwarte na rozmaite warianty – w zależności od grupy, z którą pracujesz, możesz wybrać najbardziej adekwatne. Ważne, aby zespoły miały czas i przestrzeń na przygotowanie do oprowadzania w taki sposób, aby nawzajem się nie słyszały. Następnie cała grupa bierze udział kolejno w trzech różnych spacerach prowadzonych przez poszczególne zespoły. Po zakończonym ćwiczeniu warto porozmawiać o spostrzeżeniach: na co zwróciliście uwagę, co zauważyliście, w jaki sposób obraz rzeczywistości jest kształtowany w zależności od sposobu jej prezentowania.
Wariantem ćwiczenia jest nagranie ścieżek dźwiękowych do audioprzewodników.

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce lub konfiguracji usługi.